Blok 1 draait om waarnemen. Dat gaan we doen met behulp van stillevens. Huh?? Stillevens??? Dat lijkt me dus ontzettend saai! Heb ik helemaal niets mee. En dan gaan we ook nog een collage maken van een stilleven. Goeiedag, collages daar heb ik echt niets mee. Even een heftig begin dus. Maar anderzijds: als creatieveling in spé moet je je overal voor openstellen, dus gewoon head on erin duiken.
En wat blijkt: eigenlijk is het heel leuk om over stillevens na te denken en om ze te maken. Waarnemen, inderdaad. Heel goed kijken wat daar nou eigenlijk staat. Hoe ‘t er staat. Wat de verhoudingen zijn. Licht/donkerwerking. Boeiend. Goed kijken, tekenen wat er werkelijk is, en niet een representatie van wat er al in je hoofd zit op papier zetten. Heel leerzaam natuurlijk, ook voor de verdere ontwikkeling.
En wat blijkt nog meer? Dat een collage maken eigenlijk ook heel leuk is. Een eye opener. Met gescheurde stukken zwart/wit/grijs papier het opgezette stilleven hercreëren. Superleuk om te doen.
En verrassend, wat er dan uitkomt.
Dank je wel Koen,voor de waardering over mijn tenenkrommend geschrijf en ik hoop dat je uiteindelijk de perfecte compositie vind, hou je me op de hoogte?
Op mijn website, de foto bij de rubriek “Dagelijks leven” is een prachtig stilleven, gefotografeerd in het Zuiderzeemuseum te Enkhuizen, gewoon een tafel in 1 van de huisjes.
stillevens zijn krachtig als ze verhalen vertellen.
Hallo JC. Inderdaad, bijzonder mooie foto. Met name lichtval en kleur. Wat een prachtige, verstilde kleuren. De compositie vind ik echter minder. Wat rommelig, wat teveel. Grappig is dat, dat je meteen ziet of een compositie klopt of niet (volgens jezelf dan, hè). Ik denk er al paar weken over na, maar ik kan niet komen tot een definitie van ‘een goede compositie’. Misschien hoeft dat ook niet. Alleen de constatering kan soms genoeg zijn.
Heb trouwens met veel plezier jou blog gelezen (plezier is wellicht niet het juiste woord; waardering is misschien een beter op z’n plaats).